W E R K I N S U R I N A M E

Op 28 januari kwamen pap en mam en Nick aan in Suriname met dezelfde vlucht. Dus twee vliegen in een klap. Volgens traditie een Parbo bij aankomst.

Natuurlijk samen genieten van de Surinaamse keuken

En gezamenlijk op pad naar een plantage

Met pap en mam naar het Nassau gebergte in oost-Suriname. Eerst naar het basiskamp wandelen met onze bagage.

Het basiskamp stelde weinig voor. Het (te kleine) zeil moest worden bevestigt en de openingen opgevuld met palmbladeren. Daarna de hangmatten en klamboes binden en dan maar hopen dat het niet teveel gaat regenen. De regen kwam toch in de vroege morgen. Maar we hielden het grotendeels droog in het kamp. Het was primitief, maar wel midden in de natuur. Baden deden we in een kleine kreek naast het kamp. En ’s nachts hoorden we vele dierengeluiden.

De gids was ook meteen kok en maakte in de “keuken” de maaltijd klaar.

Na 2 uren flink klimmen en zweten hebben we de top van de berg bereikt. De top is helemaal begroeid en het is erg mistig, waardoor we helaas niet kunnen genieten van het uitzicht.

Maar wel van een lekkere maaltijd, hoewel we eerst even met poncho’s een afdakje moesten maken om droog te kunnen lunchen. Gelukkig kwam de regen niet tijdens het wandelen, maar ’s nachts of tijdens een rustmoment.

We besloten niet nog een nacht in het basiskamp door te brengen, maar meteen door te gaan naar het volgende kamp. Dus de hangmatten opgeruimd, zeil weggehaald en met bagage terug gewandeld. En… de rivier is al snel weer bereikt.

En dan lekker genieten van een biertje na alle “ontberingen”. De gids ging op zoek naar een boot die ons naar het kamp zou brengen.

En ja hoor, na een uur varen bereikten we kamp Wadaa. Een mooi kamp voorzien van alle faciliteiten, waar we heerlijk konden relaxen.

De Marowijnerivier is een redelijk druk bevaren rivier. Er wordt veel olie vervoerd naar de goudzoekers gebieden, maar ook een auto wordt gewoon op een korjaal vervoerd. Dan sta je toch wel even te kijken.

Op bezoek bij goudzoekers. Het motorblok van de pomp was net bij het verplaatsen gevallen, waardoor hij gerepareerd moest worden. Overal ligt olie en het hele gebied is een puinhoop. Echt erg om te zien.

Onderweg natgeregend. Maar de obstakels onderweg worden feilloos genomen door André Poppins.

De zondag werd voornamelijk gebruikt om te lezen, puzzelen en babbelen.

Maandag komt de schoolboot aan bij de lagere school van Wadaa.

Nog even een bezoek gebracht aan de school en een lijst meegekregen met wat ze allemaal nodig hebben.

En toen terug naar huis. Eerst een uur met de boot naar Snezikondre. Daarna met de auto 100 km. over een bauxietweg en daarna nog eens 100 km over een asfaltweg, met golvend wegdek. Maar toen waren we weer thuis en begon de werkweek…